Жизнь такая интересная…

Bir farklı dünya, bir farklı kültür tek çatı altında..

Garip hayat bu garibe yeni yeni tecrübeler kazandırmaya devam ediyor. Bir Rus’la aynı evi paylaşıp kardeşçe yaşamanın acayipliği içinde güle-eğlene geçirilen günler… Genişleyen tecrübeler çok farklı ufuklar açıyor insan zihninde, birkaç sene önce bir Rus’la biraz zaman geçireceksin deseler gülerdim herhalde. Rus beni nereden bulsun diye düşünürdüm belkide, ama kardeşlik başlayınca herşey bitiyor. Irkçı değiliz aslında ama “yabancı”lara yabancıyız. Rusları hep zalim birer asker gibi hafızaya alan beynimiz, Müslüman’lığın ne kadar güzel bir şey olduğunu bir kez daha öğreniyor.

Dört yaşında bir çocuktan “я тебя люблю”(yesi beli bûlû) yani, seni seviyorum kelimelerini duymak çok güzel bir duygu. Biraz şeker, çikolata versen, sevgini belli etsen her çocuk bunu söyler mi bilmiyorum ama Rusça olarak duymak çok ilginç oldu benim için. Günler günleri kovalarken patruşka-granat-mişka derken birkaç kelime de biz öğrenmiş olduk biraz tebessümle birlikte. Yinede Rusça’ya hiç ilgim yok diyebilirim benim tek ilgim sosyal açıdan sanırım, çok farklı hayatlardan buralara geldikleri için hissiyatları merakımı celbetmiyor değil hani. Biz Türk’ler de onlara garip geliyor tabii ki ve en çok hoşuma giden onlara en ilginç gelen yanlarımızdan biri, çayı o kadar sıcak nasıl içtiğimizdir. Bu sorunun cevabı net, tiryakilik işte